ឯកសារដែលចេញផ្សាយដោយ ម.ស.ម.ក

២៦ កុម្ភៈ ១៩៩៦
ស្ថានភាពសិទ្ធិមនុស្ស នៅកម្ពុជា

មហាសន្និបាត បានបង្ហាញនូវកង្វល់យ៉ាងខ្លាំង អំពីអំពើឃោរឃៅ ដែលបន្តប្រព្រឹត្តឡើងដោយ ខ្មែរក្រហម រួមមានការចាប់ និងសម្លាប់ចំណាប់ខ្មាំង និងឧប្បត្តិហេតុដ៏ឃោរឃៅ ដទៃទៀត ដែលមានលម្អិតនៅក្នុងរបាយការណ៍របស់ អ្នកតំណាងពិសេស។
អានបន្ត
២ កុម្ភៈ ១៩៩៦
តួនាទី និងសមិទ្ធិផលនៃការិយាល័យឧត្តមស្នងការអង្គការសហប្រជាជាតិ ទទួលបន្ទុកសិទ្ធិមនុស្ស នៅកម្ពុជា

តាមរយៈការិយាល័យនៅប្រទេសកម្ពុជា មជ្ឈមណ្ឌលសិទ្ធិមនុស្សបានបំពេញនូវសកម្មភាពជាច្រើន សម្រាប់បង្កើត ពង្រឹង និងគាំទ្រ ដល់គម្រោងផ្នែកច្បាប់ ដែលទាក់ទងនឹងបទដ្ឋានសិទ្ធិមនុស្សអន្តរជាតិ និងដើម្បីធានានូវការលើកស្ទួយ និងការពារសិទ្ធិមនុស្ស។
អានបន្ត
២៦ តុលា ១៩៩៥
អនុសាស្ត្រ ដែលធ្វើឡើងដោយអ្នកតំណាងពិសេស នៃអគ្គលេខាធិការអង្គការសហប្រជាជាតិ ស្តីពីបញ្ហានានានៅក្នុងអាណត្តិ របស់លោក

មហាសន្និបាត នៅក្នុងដំណោះស្រាយ៤៨លើ១៥៤ នៅក្នុងខែធ្នូឆ្នាំ១៩៩៣ ដែលដាក់ចំណងជើងថា ស្ថានភាពសិទ្ធិមនុស្ស នៅកម្ពុជា បានស្វាគមន៍ចំពោះការបង្កើតនូវកិច្ចប្រតិបត្តិការនៃលេខាធិការដ្ឋានមជ្ឈមណ្ឌលសិទ្ធិមនុស្ស នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា និងបានស្នើអគ្គលេខាធិការឲ្យធានានូវ ការការពារសិទ្ធិមនុស្សដល់ប្រជាពលរដ្ឋកម្ពុជា។ នៅថ្ងៃទី១ខែតុលាឆ្នាំ១៩៩ មជ្ឈមណ្ឌល បានបង្កើតការិយាល័យរបស់ខ្លួន នៅក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញ ប្រទេសកម្ពុជា។
អានបន្ត
២៥ តុលា ១៩៩៥
តួនាទី និងសមិទ្ធិផលនៃការិយាល័យឧត្តមស្នងការអង្គការសហប្រជាជាតិ ទទួលបន្ទុកសិទ្ធិមនុស្ស នៅកម្ពុជា

សកម្មភាពភាគច្រើន ដែលត្រូវបានបំពេញដោយ មជ្ឈមណ្ឌលសិទ្ធិមនុស្ស ប្រចាំនៅកម្ពុជា ទទួលជំនួយមកពី វិភាគទានស្ម័គ្រចិត្ត ចំពោះមូលធនអាណត្តិព្យាបាលភាព សម្រាប់កម្មវិធីអប់រំសិទ្ធិមនុស្ស នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ វិភាគទាននានា ជាវិភាគទាននៅថ្ងៃទី៣០ខែមិថុនាឆ្នាំ១៩៩៥ ត្រូវបានបង្ហាញនៅក្នុងឧបសម្ព័ន្ធ ១ដើម្បីបង្ហាញនូវរបាយការណ៍នេះ។
អានបន្ត
១៣ កុម្ភៈ ១៩៩៥
ស្ថានភាពសិទ្ធិមនុស្ស នៅកម្ពុជា

អ្នកតំណាងពិសេស មានបំណងបង្ហាញនូវ អំណរគុណរបស់លោក ចំពោះរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា សម្រាប់កិច្ចសហប្រតិបត្តិការដ៏ពេញទំហឹង ក្នុងអំឡុងបេសកកម្មរបស់លោក។ ដូចនៅក្នុងអតីតកាលដែរ រាល់ទ្វារ ដែលអ្នកតំណាងពិសេស សុំឲ្យបើក មិនថានៅពន្ធនាគារ តុលាការ ឬមន្ទីរពេទ្យទេ គេបើកជូនលោកទាំងអស់។
អានបន្ត
២៤ មករា ១៩៩៥
ស្ថានភាពសិទ្ធិមនុស្ស នៅកម្ពុជា

តាមរយៈការិយាល័យរបស់ខ្លួនប្រចាំនៅកម្ពុជា មជ្ឈមណ្ឌលសិទ្ធិមនុស្សបំពេញនូវការងារជាបន្តបន្ទាប់ ដើម្បីបង្កើតគម្រោងផ្នែកច្បាប់ និងស្ថាប័ន ដែលទាក់ទិននឹងបទដ្ឋានសិទ្ធិមនុស្សអន្តរជាតិ និងសម្រាប់ធានានូវការលើកស្ទួយ និងការពារសិទ្ធិមនុស្ស និងលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ។
អានបន្ត
៣ វិច្ឆិកា ១៩៩៤
ស្ថានភាពសិទ្ធិមនុស្ស នៅកម្ពុជា

តាមរយៈដំណោះស្រាយរបស់ខ្លួន៤៨លើ១៥៤ នៅថ្ងៃទី២០ខែធ្នូឆ្នាំ១៩៩៣ ដែលមានចំណងជើងថា ស្ថានភាពសិទ្ធិមនុស្សនៅកម្ពុជា មហាសន្និបាត បានស្វាគមន៍ចំពោះការបោះឆ្នោតនៅខែឧសភាឆ្នាំ១៩៩៣ និងការចាប់ផ្តើមដំបូង នៃរាជរដ្ឋាភិបាលរបស់ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។
អានបន្ត
២៤ កុម្ភៈ ១៩៩៤
ស្ថានភាពសិទ្ធិមនុស្ស នៅកម្ពុជា

តាមរយៈដំណោះស្រាយ១៩៩៣/៦ ដែលមានចំណងជើងថា ស្ថានភាពសិទ្ធិមនុស្សនៅកម្ពុជា អនុម័តនៅថ្ងៃទី១៩ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ១៩៩៣ គណកម្មាធិការសិទ្ធិមនុស្សទទួលស្គាល់ថា ប្រវត្តិសាស្ត្រសោកនាដកម្មថ្មីៗនេះ តម្រូវឲ្យមានវិធានការពិសេស ដើម្បីធានានូវការការពារសិទ្ធិមនុស្ស និងមិនឲ្យមានការវិលត្រឡប់មកវិញចំពោះគោលនយោបាយ និងការអនុវត្តន៍ នៃអតីតកាល និងឲ្យមានការចងចាំក្នុងចិត្តនូវតួនាទី និងទំនួលខុសត្រូវនៃអង្គការសហប្រជាជាតិ។
អានបន្ត
២១ កុម្ភៈ ១៩៩៤
ស្ថានភាពសិទ្ធិមនុស្ស នៅកម្ពុជា

អ្នកតំណាងពិសេស មានបំណងបង្ហាញនូវអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ចំពោះរាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា សម្រាប់ការសហប្រតិបត្តិការដ៏ពេញទំហឹង ដែលបានទទួលនៅអំឡុងបេសកកម្មរបស់លោក ជាពិសេស នៅក្នុងទស្សនកិច្ចសម្របសម្រួល ចំពោះស្ថាប័នផ្សេងៗ ដូចជា ពន្ធនាគារ តុលាការ និងមន្ទីរពេទ្យ។
អានបន្ត
១ មករា ១៩៩៤
ស្ថានភាព នៃពន្ធនាគារ នៅកម្ពុជា

ឯកសារនេះ ត្រូវបានប្រមូលមកពីការស្រាវជ្រាវ ដែលបានធ្វើឡើងជាផ្នែកមួយនៃដំណើរទស្សនកិច្ចនៅតាមពន្ធនាគារ អំឡុងពេលជាច្រើនខែ និងការស៊ើបអង្កេតបន្ថែមមួយចំនួនទៀត ចាប់តាំងពីខែកក្កដាឆ្នាំ១៩៩៤ ដល់ខែវិច្ឆិកាឆ្នាំ១៩៩៤។
អានបន្ត
១៤ មករា ១៩៩៣

អានបន្ត
១៤ មករា ១៩៩៣
សន្និសិទអន្តរជាតិ ស្តីពីសិទ្ធិមនុស្ស

សន្និសិទអន្តរជាតិ ស្តីពីសិទ្ធិមនុស្ស នៅកម្ពុជា បានប្រារព្ធធ្វើឡើងចាប់ពីថ្ងៃទី៣០ខែវិច្ឆិកា ដល់ថ្ងៃទី២ខែធ្នូឆ្នាំ១៩៩២ នៅក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញ ក្រោមការជួយឧបត្ថម្ភរបស់អង្គភាពសិទ្ធិមនុស្ស នៃអាជ្ញាធរអន្តរកាលនៃអង្គការសហប្រជាជាតិ ប្រចាំនៅកម្ពុជា(អ៊ុនតាក់)។ គោលដៅនេះគឺត្រូវនាំនូវអង្គភាពសិទ្ធិមនុស្សថ្នាក់ជាតិ ក្នុងតំបន់ និងអន្តរជាតិ ដើម្បីបង្កើតនូវមូលដ្ឋានមួយ សម្រាប់ការការពារ និងលើកស្ទួយសិទ្ធិមនុស្ស ជាពិសេស បន្ទាប់ពីការបោះឆ្នោត និងការត្រឡប់ទៅវិញនៃអ៊ុនតាក់ចេញពីប្រទេសកម្ពុជា។
អានបន្ត